Belangrijke onderbreking

Ik weet dat dit onderwerp niet bij het thema van deze blog aansluit, maar het is te belangrijk om niet te vermelden.

“Dat is te ver van mijn bed, hoor.”

“Dat gebeurt enkel in Syrië.”

“Dat zal nooit bij ons gebeuren.”

137757340

Grote ravage in luchthaven Zaventem (bron: De Redactie)

Het gebeurde toch. Drie dagen geleden voelden we nog een grote opluchting toen de meest gezochte terrorist van Europa werd opgepakt. Nu hebben we enkel verdriet.

Zelf dacht ik ook altijd dat zoiets nooit bij ons zou gebeuren, maar toen ik vanochtend een melding van VTM Nieuws kreeg over de aanslagen in Zaventem, stond mijn wereld even op zijn kop.

De hashtag #prayforbelgium werd wereldwijd getweet. Door dat te zien bezonk pas wat er was gebeurd. Het was zo raar om mensen te zien bidden voor jouw land, wanneer je de dag daarvoor nog dacht dat er nooit voor België  zou moeten gebeden worden. Maar rond acht uur vanochtend, had België massale steun nodig.

België is bang en in rouw. Ik contacteerde mijn vrienden en zei dat ik bang was. Velen antwoordden dan dat ik niet bang moet zijn. Dat is wat ze willen. Ik denk dat schrik hebben niet erg is. Een vriendin van mij zei deze prachtige woorden.

That’s where a lot of people are wrong. Yes, we should fear. We should be super scared. But fear doesn’t mean we can’t fight back. People can be scared of bungee jumping for example, but still a lot of them do it. We have to fear, we just can’t let it stop and destroy us. – Anna Dechilly

Ik heb oneindig veel respect voor alle politie, brandweerlieden, militairen en journalisten die in plaats van weg te lopen, enkel dichter bij het gevaar moesten gaan. Jullie moed zal niet vergeten worden.

Morgen zullen velen weer verdergaan, terwijl voor sommigen hun leven stil blijft staan. Ik wens veel sterkte aan iedereen betrokken bij deze aanslagen.

Wij blijven verenigd en zullen die vrijheden verdedigen. – Charles Michel

Wij zijn één en we zullen één blijven.

599825033

De wereld kleurt zwart, geel en rood. (bron: De Redactie)

260085418290517060316

Ik ben vegetariër!

vegetarian-sticker

 

Niet lang geleden heb ik besloten om een grote stap in mijn leven te zetten. Ik ben vegetariër geworden! Nu, ik zeg dat dit een grote stap was, maar voor mij was dat eigenlijk helemaal niet het geval. Het leek zelfs alsof mijn vrienden en familie hier meer last mee hadden dan ikzelf. Mensen kijken me raar aan wanneer ik zeg dat ik geen vlees eet, en hun gezicht vertrekt nog meer wanneer ik hen zeg dat ik ook meestal veganistisch probeer te eten.  Waarom maakt het hen zoveel uit wat ik denk en doe?

De term vegetarisme en veganisme worden vaak met elkaar verward. Ik zal het even uitleggen! Een vegetariër eet geen producten van gedode dieren, dus geen vlees, geen vis, en ook geen producten zoals gelatine (van huid of beenderen) en kaas. Veel vegetariërs letten echter minder op vegetarische instinkers zoals gelatine en kaas (zoals ik). Mensen die gevogelte eten noemen zich ook soms vegetariër, maar de correcte term hiervoor is pollotariër. Zelf probeer ik geen gevogelte meer te eten, maar daar hebben mijn ouders het moeilijk mee. Mensen die geen vlees, vis en dierlijke producten (zoals zuivel, eieren en honing) eten en ook geen dierlijke producten (zoals leer en wol) gebruiken zijn “veganisten”.

Ik vraag me af waarom mensen me zo raar bekijken als ik hen zeg dat ik vegetariër ben. “Je hebt wel vlees nodig om gezond te zijn, hé!”. In tegenstelling tot wat velen denken, hebben we vlees helemaal niet nodig om gezond te zijn. Door vleesvervangende producten te eten (zoals groene groenten) krijg je evenveel voedingsstoffen binnen. Vooral mijn vader, een man die houdt van zijn vlees, was verbaasd met mijn keuze. Hij is nog niet volledig overtuigd en denkt ook dat eten zonder vlees niet even lekker is. Deze zaterdag ga ik voor mijn familie veganistisch koken om hen van gedachten te laten veranderen. Laten we hopen dat dat zal lukken!

Hoewel ik het afschuwelijk vindt wat er gebeurt in de dierenslachterijen, is dit niet de hoofdreden waarom ik vegetarisch ben geworden. Ik zou nooit iemand beoordelen op het feit dat hij/zij vlees eet. Toen ik nog vlees at voelde ik me helemaal niet gezond. Sinds ik vegetariër ben geworden voel ik me veel beter in mijn vel. Ik voel me gezonder en levendiger (als er geen examens zijn). Vegetarisch eten is ook gewoon enorm lekker! Vegetarisme heeft ervoor gezorgd dat ik ook veel gezonder eet. Mijn snacks bestaan uit fruit, smoothie bowls, en guilt-free desserts. Ik mis mijn chips en koekjes helemaal niet, want ik vind dit veel verfrissender en het geeft me een goed gevoel.

FullSizeRender (3)

Als je zelf eens een vegetarische levensstijl wilt proberen kan je meedoen aan dagen zonder vlees.

260085418290517060316

Het doorbreken van mijn uitstelgedrag

Ik ben een ongelooflijke uitsteller. Zo zit ik bijvoorbeeld al een week te wachten om deze post te schrijven. Deze blog is een schoolproject, maar ook een manier om mijn uitstelgedrag te doorbreken. Ik zal geregeld moeten posten en dus constant nieuwe ideeën moeten bedenken. In dat drukke schema is er geen plaats voor procrastinatie.

Je suis wie?

Ik ben Femke Lippens. Een 18-jarige studente uit Antwerpen en journalist in opleiding aan de AP hoge school. Ik heb altijd al een grote interesse in kunst gehad, schrijven om specifiek te zijn. Mijn werk bestaat voornamelijk uit kortverhalen en kleine gedichtjes, en ik werk momenteel ook aan een roman.

Je suis wat?

Een vlaamse blog, maar toch een franse titel? Waarom zou ik dat doen? Ik zou een hele speech kunnen beginnen waarin ik zeg hoe belangrijk tweetaligheid is in België maar dat was niet echt de reden (hoewel ik dat wel vind).

Ik ben een enorme fan van Les Misérables, een musical gebaseerd op het boek van Victor Hugo. Ik heb mijn blogtitel gebaseerd op een van de bekendste citaten van dit prachtige boek.

Enjolras : « Sois sérieux »

Grantaire : « Je suis farouche! »

– Victor Hugo (Les Misérables)

Farouche (vertaling : wild) is een van de laatste kenmerken die ik zou gebruiken om mezelf te beschrijven, maar zoals ik al heb gezegd is deze blog bedoeld om mijn gewoontes te doorbreken. Geen luiheid meer, geen uitstelgedrag meer! Ik ben klaar voor een nieuw hoofdstuk in mijn leven, genaamd ‘Je suis farouche’.

260085418290517060316