Rik Wouters en het Huiselijk Utopia | 100 jaar dood maar nog steeds actueel

Een eeuw na de dood van Rik Wouters werpt het Modemuseum in Antwerpen een blik op zijn huiselijk utopia en op dat van nationale (en een paar internationale) modeontwerpers van nu. 

rik 15

Dries Van Noten ontmoet Rik Wouters, Portret van Nel

Huiselijke sfeer

De levensloop van Belgisch beeldhouwer en schilder Rik Wouters is allerminst tragisch te noemen. Zijn moeder overleed toen hij 6 jaar oud was, hij kende veel armoede in zijn leven en hij sukkelde met zijn gezondheid. Hij zou uiteindelijk sterven op 33-jarige leeftijd aan kanker. Van de tragiek in zijn leven was weinig te merken in de kunstwerken die hij maakte. Zijn schilderijen waren zeer kleurrijk en hij portretteerde vaak zijn geliefde Nel. Hij richtte zich altijd op het huiselijke en wilde dat steeds goed tot zijn  recht laten komen. Het contrast tussen de schilderijen en zijn echte leven kan nauwelijks groter zijn.

Nu, 100 jaar na zijn dood, loopt er in het Mode Museum in Antwerpen de expo Rik Wouters en Het Huiselijk Utopia. Het museum combineert de bekendste werken van Wouters met kledingstukken van bekende nationale en internationale modeontwerpers. Een aangrijpende tentoonstelling die ook de evolutie toont van zijn ziekte in zijn kunstwerken. Een huiselijke utopie die hij helaas nooit echt gekend heeft.

BLESSing in disguise58bf0a1c9c723278682983

Wie denkt aan huiselijke gezelligheid, die denkt natuurlijk aan de woonkamer. Het Duitse  kunstenaarsduo BLESS (Desiree Heiss en Ines Kaag) brengt het utopische naar de woonkamer door een stoel met oubollig bloemetjesmotief uit elkaar te halen en de stukken op te hangen aan touwen. Onze gids Kathleen Derijcke geeft meteen een duw tegen de stoel om te laten zien dat erop zitten op eigen risico is. De onderdelen vliegen namelijk in de rond en het idee van lekker onderuit zakken lijkt plots ver weg. Dus hoewel het op een comfortabele fauteuil lijkt, is het meer een soort fitnesstoestel.
Als je erop gaat zitten krijg je na een tijdje het gevoel dat je je wilt ontspannen. Maar dat gaat niet. Je hebt je spieren nodig om recht te kunnen blijven zitten op deze stoel.

Het huiselijk utopie van de dames van BLESS komt eens te meer naar voor bij de slaapkamer-installatie. Hier staan verschillende nachthemden, kamerjassen en pyjama’s voorgesteld. Tussen al die nachtkledij staat een tafeltje met wat antieke parfumflesjes. Daar liggen ook een haarborstel en een pruik bij die zijn gemaakt door BLESS. De pruik heet de Fur Wig. De naam zegt het al zelf, de pruik is gemaakt van bont en werd gebruikt tijdens een modeshow van Martin Margiela in de jaren negentig.


De haarborstel springt ook meteen in het oog want in plaats van stugge sterke haartjes om je eigen lokken te ontwarren, heeft de borstel een lange blonde paardenstaart. Dat is de stijl van de ontwerpers achter BLESS, Desiree en Ines. Ze zijn echte professionals in het combineren van het functionele met het compleet nutteloze.
Waarom hun atypische stijl thuishoort in de tentoonstelling vertelt Kathleen.

De wauwruimte

Rik 23

De Wauwruimte ingericht met een tapijt van Dirk Van Saene

In het MOMU is er de zogenaamde Wauwruimte. De bedoeling van die ruimte is om tijdens elke expo de meest speciale kunstwerken daar te plaatsen. Je wandelt door een donkere gang en je komt terecht in een donkere ronde kamer. De kamer werd voor deze expo ingericht door modeontwerper Dirk Van Saene. De kamer is bekleed met een tapijt dat gebaseerd is op een schilderij dat Van Saene zelf gemaakt heeft. Hiermee wil hij de huiselijke sfeer overbrengen op de bezoekers die hij zelf thuis ervaart. MOMU gids Kathleen Derijcke omschrijft de omgeving.

De huiselijke sfeer wordt gecreërd door vrolijke en felle kleuren die in het oog springen. Er wordt voornamelijk gebruikt gemaakt van warme kleuren. Die zorgen er voor dat de donkere kamer toch goed oplicht. Het tapijt is het centrale punt in de ruimte. De kleuren komen extra goed tot hun recht in contrast met de matzwart geschilderde muren van de kamer. Het is alsof je je echt ontspant in de tuin van Van Saene. Het is opvallend hoe vrolijk mensen worden wanneer ze de kamer binnen komen en ook indrukwekkend hoe Van Saene er in geslaagd is de huiselijke sfeer op te roepen.

Rik 9

De strijkster, 1912

De tuin van Van Saene is natuurlijk niet zomaar gekozen. Er wordt een link gelegd met het Huiselijke Utopie. Wouters probeerde ook telkens een huiselijke sfeer over te brengen in zijn schilderijen. Er wordt vooral richting het kleinschalige gewerkt. Zo schilderde Wouters situaties die zich afspeelden in zijn eigen huis. Op bovenstaand schilderij zien we een strijkende Nel. Het is zeer huiselijk en herkenbaar voor iedereen. Net als Wouters probeert Van Saene dat ook over te brengen. Hij werkt niet richting het exotische, maar richting het kleinschalige en het huiselijke, zoals de kat in de tuin en de duiven in de lucht.

saene 2

Ontwerpen van Dirk Van Saene omringen het tapijt

saene

Van Saene maakt meermaals gebruik van Afrikaanse maskers in zijn ontwerpen

Naast het centrale kleurrijke tapijt staan er in de ruimte een tiental kledingstukken die Van Saene tijdens zijn carrière ontworpen heeft. Ook in de kleding is de link met Rik Wouters duidelijk te zien. Er wordt wederom gebruik gemaakt van veel kleur hoewel die toch enigszins minder is dan op het tapijt of dan in de kunstwerken van Wouters. Maar in de stijl zie je weer het huiselijke terug. Hier zie je ook geen exotische of excentrieke kledingstukken. Ook de wijze waarop de kledingstukken gemaakt zijn zie je huiselijk brij- en haakwerk.

saene 3

Van Saene maakt gebruik van aparte materialen en attributen, zoals deze David Bowie pin

Wat toch opvalt, in een tentoonstelling die toegewijd is aan Rik Wouters, zien we in deze ruimte toch geen werken van Wouters. “Het dient voornamelijk als link naar de kunst”, aldus Derijcke. “Het is voor studenten aan de kunstacademie verplicht om zich ook te verdiepen in de kunst en die mee te verwerken in de kleding die ze maken. En daardoor zie je toch het verband tussen de kunst en de kleding.”

In het woud

“Soms moet je kiezen voor een sober kleurenpalet om het schilderij beter tot zijn recht te laten komen.”

  • Kathleen Derijcke (MOMU)

Takken en bomen vormden voor Wouters een grote bron van inspiratie. Dat zie je duidelijk in het schilderij Het Ravijn A. Een ruiter rijdt op een wit paard over een bruggetje in het midden van een weelderig bos. Het schilderij staat naast de donkere ontwerpen van Veronique Branquinho die takken verwerkte in haar collectie. Ze maken beide gebruik van lange lijnen en raakten geïnspireerd door het woud. 

Rik 5

Het Ravijn A, 1913

De ontwerpen van Branquinho zijn de enige kleurloze kledingstukken in de tentoonstelling. Door het overvloedig kleurgebruik van de rest van de ontwerpers springt het werk van Branquinho er volledig uit en trekt ze zo aandacht naar de donkere stukken.

Duvet Coat 

Honourable mentions 

This slideshow requires JavaScript.

Het Modemuseum zorgt voor een perfecte harmonie tussen schilderijen en mode en het geeft het idee van een huiselijk utopia prachtig weer. Rik Wouters en het huiselijk utopia is het bewijs dat je vanuit hetzelfde idee van huishoudelijk geluk toch zeer verschillende uitkomsten kan hebben.


By the way

  • Adres: Nationalestraat 28, 2000 Antwerpen
  • Tentoonstelling: 17.9.16 – 26.2.17
  • Inkom:
    • Volwassene (>26) : 8 euro
    • Familietarief (volwassene die 0>17 vergezelt): 6 euro
    • Jongere (18-25): 3 euro
    • Kind (<17): gratis

Panic! At The Disco in Trix | Aka hysterisch in het rond springen

Wat? Twee concert recensies zo kort op elkaar? Wees maar zeker! Op 25 mei stond Panic! At The Disco in de Trix en dat wilde ik voor geen goud missen.

13254128_1192734690771172_3034314875315880342_n

Je hoort ze niet vaak op de radio, maar fans van Panic! At The Disco vind je overal. Alle 18-jarigen die tegen de mainstream muziek waren en enkel “coole” muziek beluisterden, heeft wel al eens van Panic! At The Disco gehoord. Door hun nieuwe “pop-y sound” is hun fanbase enorm gegroeid en was het concert in de Trix in een mum van tijd uitverkocht.

Leadzanger Brendon Urie was altijd een bescheiden mannetje. Maar vanaf het album Too Weird To Live, Too Rare To Die! bloeide de zanger open en begon hij salto’s op het podium te doen en zijn longen uit te schreeuwen. Al bij zijn intrede op het podium spatte de energie ervan af en dat werd meteen doorgegeven aan het publiek. Honderden meisjes gilden en dansten hevig in het rond, waarvan ik toch een paar blauwe plekken van heb gekregen (worth it).

fit_642x999_66662729

Bron: Alex Vanhee

Doordat alle vroegere leden uit de groep zijn gestapt, is alle aandacht gericht op Urie (en vorig groepslid Dallon Weekes die enkel nog mee tourt, maar officieel niet meer in de band zit). Hij heeft de andere leden  niet eens nodig om heel de boel op stelten te zetten. Te vergelijken met Twenty One Pilots (maar ook eigenlijk helemaal niet) heeft Panic! At The Disco geen vast genre. Soms hoor je rustige ballades, soms leuke pop liedjes en dan opeens hardcore geschreeuw (hoewel dat een extraatje was en niet echt hun stijl van muziek).

Urie heeft de stem van een engel, dat was wel duidelijk na dat concert…  

Het was hilarisch om te horen hoe de fans de ongelooflijk hoge noten in Halleluja of Golden Days probeerden te zingen. De zanger zong vaak nog hoger dan het originele liedje, wat soms wat misliep, maar niet stoorde. Hij bleef gewoon geweldig. De leadzanger is ook een echte allesman. Meestal speelde hij mee op zijn gitaar, Maar bij Let’s Kill Tonight kroop hij zelf achter het drumstel, terwijl hij Nine In The Afternoon vanachter zijn vleugelpiano speelde.

13268382_1192539310790710_3337272715578878464_o

Bron: Greet Druyts

Het hoogtepunt van de avond was zeker hun versie van Bohemian Rhapsody. Ik had hun versie eerder al op hun Youtubekanaal gezien, en was compleet verbijsterd over hoe geweldig ze deze tijdloze klassieker gebracht hebben. De band had op voorhand gezegd dat ze de deze fantastische Queen-cover nooit meer live gingen brengen. Ik kon dan ook niet gelukkiger zijn toen het in Antwerpen toch zover was! Urie’s stem past perfect bij het lied, en de harmonieën die Kenneth Harris en Dallon Weekes erbij leverden hadden een overweldigend effect.

13263920_1192734514104523_8362995583065987691_n

Op 13 november zal Panic! At The Disco spelen voor een (nu al) uitverkochte AB.

Recensie: ★★★★1/2

Setlist:

  1. Don’t Threaten Me with a Good Time
  2. Time to Dance
  3. Vegas Lights
  4. The Ballad of Mona Lisa
  5. Hallelujah
  6. Let’s Kill Tonight
  7. LA Devotee
  8. Girls/Girls/Boys
  9. Golden Days
  10. Ready to Go (Get Me Out of My Mind)
  11. Nicotine
  12. Crazy=Genius
  13. Miss Jackson
  14. Nine in the Afternoon
  15. Bohemian Rhapsody
  16. Victorious
  17. I Write Sins Not Tragedies
  18. This is Gospel
  19. Positive Hardcore
  20. Emperor’s New Clothes
Bron coverfoto: Sempiternal Photography

260085418290517060316

Summer reads 2016

Tijdens de zomer lees ik enorm veel. Daarom koop ik graag een paar boeken voor de grote vakantie begint, maar ik heb een probleem. Ik kan niet kiezen!! Als ik alle boeken die nu in mijn bol.com winkelwagentje zitten zou kopen, dan ben ik meer dan 300 euro kwijt.

Na lang nadenken (en het leren voor mijn Frans examen uit te stellen) ben ik tot een top 5 gekomen.

     1. Me Before You – Jojo Moyes

818tmz3aozl-_sl1500_

Het boek voert wereldwijd de bestsellerlijsten aan en ging 3 miljoen keer over de toonbank

Louisa’s wereld is klein. Ze werkt in een café om de hoek en woont nog bij haar ouders, en hoewel ze ergens wel weet dat haar vriend Patrick niet de liefde van haar leven is, passen ze goed genoeg bij elkaar. Lekker overzichtelijk. Wills wereld is ook klein. Vroeger had hij alles wat hij zich kon wensen – een goede baan, avontuurlijke vakanties, een mooie vriendin – maar door een ongeluk zit hij in een rolstoel, verlamd vanaf zijn nek. Door de chronische pijn en zijn wanhoop ziet hij maar één uitweg. Wanneer Louisa haar baan kwijtraakt, gaat ze aan de slag als Wills verzorger, en het duurt niet lang voor de tegenpolen botsen. Als ze ontdekt wat Will voor ogen heeft, besluit Louisa alles op alles te zetten om hem van gedachten te doen veranderen. Maar hoe overtuig je iemand dat er nog zo veel avonturen te beleven zijn, als je zelf de wereld niet durft te ontdekken?

Ik kan niet geloven dat ik dit boek nog niet gelezen heb. Ik wil het zeker lezen voor de film uitkomt waarin Emilia Clarke (Game Of Thrones) en Sam Claflin (The Hunger Games) de rollen van Louisa en Will vertolken.

Koop hier: Engelse versie en Nederlandse versie

     2. You Know Me Well – Nina Lacour en David Levithan

9781509823932you20know20me20well

“You Know Me Well” kwam eergisteren uit

Wie kent je echt? Jouw beste vriend? Jouw vriend of vriendin? Een vreemdeling die je tijdens een rare nacht ontmoet? Niemand echt? Mark en Kate hebben naast elkaar gezeten voor een volledig jaar, maar nog nooit gesproken. Hun paden buiten de school hebben elkaar ook nog nooit gekruisd.
Tot wanneer Kate Mark spot kilometers van huis, buiten de stad voor een wilde, onverwachte nacht. Kate is verloren gelopen, net weggelopen van huis om eindelijk het meisje te ontmoeten waar ze hopeloos verliefd op is van ver. Mark is dan weer verliefd op zijn beste vriend, Ryan, die misschien of toch niet hetzelfde voelt voor Mark.

Een nieuwkomer in de boekenwereld! “You Know Me Well” kwam pas eergisteren uit en wordt al enorm geliefd bij de lezers. Ik lees graag boeken met een LGBT koppel in, omdat ze niet genoeg worden worden gerepresenteerd in literatuur.

Koop hier: Engelse versie (het boek is nog niet vertaald)

     3. We Were Liars – E. Lockhart

wewereliars__140612011956

“We Were Liars” is een moderne, stijlvolle thriller

Een mooie en aanzienlijke familie.
Een privé-eiland.
Een briljant, beschadigd meisje; een gepassioneerde, politieke jongen.
Een groep van vier vrienden – the Liars – wiens vriendschap destructief wordt .
Een revolutie. Een ongeluk. Een geheim.
Leugens na leugens.
Echte liefde.
De waarheid.
Lees het.
En als iemand je vraagt hoe het afloopt, lieg dan gewoon.

Naast alle schattige romance novels lees ik ook graag boeken met wat serieuzere topics. De dood speelt een grote rol in dit verhaal en ook onderwerpen zoals klasseverschil en rasdiscriminatie worden aangekaart.

Koop hier: Engelse versie (het boek is nog niet vertaald)

     4. Simon vs the Homo Sapiens Agenda – Becky Albertalli

simonvs_quote_new

Simon Spier is zestien jaar en valt op jongens, maar wil dat liever nog niet aan iedereen vertellen. (Qua drama heeft hij genoeg aan zijn rol in de schoolmusical.) Maar dan belandt een e-mail naar zijn online crush bij de verkeerde persoon, en is Simons geheim opeens niet meer veilig. Zijn klasgenoot Martin chanteert hem: als Simon hem niet helpt met het vinden van een perfecte date (bij voorkeur met Simons beste vriendin Abby), zorgt Martin ervoor dat de hele school op de hoogte is van Simons geaardheid. En erger nog: van de identiteit van Blue, aan wie Simon zijn e-mails stuurt.

Het is duidelijk dat LGBT boeken hun opkomst maken en daar ben ik enorm blij om. Het boek krijgt enorm veel positieve feedback en is ook heel emotioneel. Perfect dus!

Koop hier: Engelse versie en Nederlandse versie

   5. All My Friends Are Superheroes –  Andrew Kaufman

36d6ec90-e089-0132-cee2-0e01949ad350

“All My Friends Are Superheroes” is een kort boekje. Het telt maar 122 pagina’s

Alle vrienden van Tom zijn ware superhelden. Tom is er zelfs met een getrouwd, de Perfectioniste. Maar op hun bruiloft wordt de Perfectioniste gehypnotiseerd door haar ex, Hypno, die haar laat geloven dat Tom onzichtbaar is. Wat Tom ook doet, zijn vrouw ziet hem niet meer. Een halfjaar later weet de Perfectioniste zeker dat Tom haar heeft verlaten. Ze gebruikt haar superkrachten om haar liefdesverdriet achter zich te laten en ze verhuist naar Vancouver. Zonder enig idee dat Tom haar volgt, stapt ze op het vliegtuig. Tom heeft nog een paar uur tot de landing om haar te overtuigen dat hij bij haar is, anders gaat zij verder met haar perfecte leven en raakt hij haar voor altijd kwijt.

“All My Friends Are Superheroes” is gemakkelijk mee te nemen op reis, omdat het zo kort is. Maar uit de recensies die ik heb gelezen heeft een boek echt een wow-effect.

Koop hier: Engelse versie en Nederlandse versie

 

Als ik heel eerlijk ben moet ik toegeven dat ik waarschijnlijk meer dan vijf boeken zal kopen… What can I say? Het is een verslaving.

Ik hoop dat jullie hierdoor ook wat leesinspiratie hebben gekregen. Welke boeken wil jij graag lezen tijdens de zomer? Laat het mij weten in de comments!

Bron coverfoto: Getty

260085418290517060316

Top Gear s23 afl1 | Top Gear or Flop Gear?

You probably know the story. Hoofdpresentator Jeremy Clarkson sloeg zijn producent tijdens een discussie over het eten in een hotel. Hierdoor werd hij ontslagen van zijn wereldwijd bekend programma Top Gear. Zijn co-presentatoren Richard Hammond en James May volgden hem, wat zorgde dat de Britse show presentatorloos werd. Je zou denken “Dit is het einde van Top Gear!!!”, maar nee! Zondag kwam de eerste aflevering van een gloednieuw seizoen uit met een hoop nieuwe presentatoren.

Chris Evans, niet te verwarren met Captain America Chris Evans, “steelt” de rol van Clarkson als hoofdpresentator. Joey Tribb- ik bedoel Matt LeBlanc wordt co-presentator. Andere presentatoren, die soms eens te zien zullen zijn, zijn racing driver Sabine Schmitz, YouTube ster Chris Harris, F1 expert Eddie Jordan and motoring journalist Rory Reid. Natuurlijk blijft The Stig ook nog bij de crew.

top-gear-season-23-episode-1-2

bron: BBC

De eerste tien minuten van het programma waren leuk. Evans en LeBlanc leken toch wel goed als presentatoren. Natuurlijk is het wat wennen, maar ik dacht “hmm misschien…”. Na die tien minuten begon Evans mij te storen. Hij had een soort overdreven enthousiasme, of dat voelde toch zo aan. Evans grapjes voelden geforceerd en op manier waarop Clarkson ze zou zeggen. Misschien (en waarschijnlijk) waren Clarkson’s grapjes ook in het script geschreven, maar die kwamen natuurlijk over.

Het beste deel was Matt LeBlanc die de Ariel Nomad in Marokko uittest. Een groot deel zonder Evans. LeBlanc’s humor is tof en je apprecieert wat hij zegt. Je weet dat hij een echte passie heeft voor auto’s. Persoonlijk vind ik zijn voice-over wat emotieloos dus daar moet nog wat aan gewerkt worden. Voor de rest vind ik hem wel in het plaatje passen.

top-gear-season-23-episode-1-9-e1464434895962

Evans vs Schmitz in een laser race (bron: BBC)

Van de andere presentatoren hebben we nog niet veel gehoord. Buiten een kort deel waarin Evans met de Duitse professional motor racing driver Sabine Schmitz racet in Nevada. Schmitz haar aanwezigheid was leuk in de show en ik hoop dat we snel meer van haar zullen zien.

Ik hou echt van de UK vs USA challenge. Niet enorm origineel en vergezocht, maar tof. In deze aflevering reden Chris Evans (Team UK) and Matt LeBlanc (Team USA) twee Reliant Rialtos van Londen naar Blackpool.

top-gear-season-23-episode-1-1

Bron: BBC

2016-top-gear-season-23-trailer-008

Friends-ster Matt LeBlanc in zijn niet zo Reliant Rialto

Ik mis een connectie tussen de presentatoren. Het vorige trio waren vrienden door dik en dun. Natuurlijk kan ik dat nog niet meteen verwachten van Evans en LeBlanc na maar voor een paar maanden samen te hebben gewerkt. Het leek net of de hele crew in dezelfde groep was gezet door een leerkracht en verplicht werd een groepsopdracht te doen. Ze voelen samengezet door een hogere macht. Wat ook zo is gebeurd eigenlijk.

Om eerlijk te zijn had het niet uitgemaakt wat ze deden in de eerste aflevering. Fans zouden zowiezo bakken vol kritiek klaar hebben staan. Ze zijn Clarkson, Hammond en May gewoon en  aanvaarden niet zomaar vervangers. Als een eerste aflevering was hij best nog wel goed. Het was interessant, grappig en… heb ik al interessant gezegd? Oke, er zijn veel problemen, maar misschien lossen ze die wel op tijdens het seizoen.

Het was geen Top Gear aflevering voor mij. De aflevering voelde er als eentje van een toffe show over auto’s, maar niet als Top Gear. Moest dit een andere show zijn geweest, met een andere naam en zelfs niet van de BBC, dan zou ik gedacht hebben dat ze Top Gear te veel wilden nadoen. Een dilemma dus.

Top Gear of Flop Gear? Ik heb eigenlijk geen idee…

top-gear-season-23-episode-1-6

Bron: BBC

In good news, het vorige trio is op dit moment een motoring show op Amazon aan het maken, genaamd Grand Tour. De grappige commentaar van de drie zullen we dus niet meer lang moeten missen.

2af5c97600000578-3461790-image-a-23_1456313245381

Niet lang geleden maakte het trio de naam van hun nieuwe programma bekend, namelijk Grand Tour

260085418290517060316

Bron coverfoto: BBC

Recensie: ★★1/2

5 Seconds Of Summer in Sportpaleis | Onverwacht geweldig (fotoreportage)

Ik werd de ochtend van 20 mei met het slechtste gevoel wakker. Ik was duidelijk ziek aan het worden, maar het concert was die avond. Ik besloot toch te gaan, anders had mijn zus geen volwassen begeleider. Toch gaan was echt de juiste beslissing.

Don Broco

Ik had al vaak van Don Broco gehoord voor het concert, maar heb nooit echt geluisterd naar hun muziek. Eerst waren ze nog support-act voor de zware rockgroep Bring Me The Horizon en You Me At Six. Je zou denken dat hun post-hardcore muziek wat te hard was als voorprogramma voor een poprock groep. Dat werd meteen verkeerd bewezen. Zanger Rob Damiani stond gezellig wat in het rond te dansen met een enorme lach op zijn gezicht. Door enkel al naar hem te kijken, had ik al zin om in het rond te springen. En de hele zaal van 13.000 man dacht hetzelfde.

DSCN4361

Zelfs tijdens de hoge noten bleef de zanger lachen

Fangirls everywhere

Ik zag de groep al vorig jaar in Paleis 12 waar 5sos voor een volle zaal mocht optreden. Die ervaring was al enorm luid en hevig door al de schreeuwende meisjes die gek werden wanneer de jonge gastjes opkwamen. Nu dan nog eens met 4.000 man meer… dat was iets anders. Iedereen sprong op een neer en gilde tussen de stiltes door. Ik bleef rustig op mijn stoeltje zitten en probeerde mijn camera stil te houden.

De fangirls hebben iets aanstekend, want rond het midden van het concert kon ik mezelf niet helpen en begon ik zelf mee te dansen en schreeuwen.

DSCN4491

De fans werden GEK bij elke interactie tussen de bandleden

Een intro voor alternatieve muziek

Het is duidelijk dat de leden van 5 Seconds of Summer dromen van een pop rock carriere zoals All Time Low en Green Day, maar door een paar jaar geleden het voorprogramma te zijn van One Direction, hebben ze vooral schreeuwende fangirls gekregen. Niet dat ze hierover klagen. Zo bleef zanger en gitarist Michael Clifford 2 minuten lang gewoon op het podium staan en liet de fans wat uitgillen.

DSCN4478

Michael Clifford kijkt tevreden naar zijn honderden gillende fans

Ik vind wel dat deels door hen, de alternatieve muziek wat bereikbaarder wordt voor iedereen. Fans van One Direction ontdekten hun muziek en vonden zo bijvoorbeeld All TimeLow. Hun muzikale horizon wordt zo verruimd, wat ik wel interessant vind. Zelf heb ik ook nooit echt een muziekgenre gehad. Als ik mijn iPod op shuffle zette, kon ik eerst luisteren naar schattige ukulele muziek om dan luidkeels mee te schreeuwen met Bring Me The Horizon.

Ok, but where’s the confetti

Hoewel het concert geweldig was, miste ik een hoogtepunt. Een moment waar dat je door hebt dat het echt bijna gedaan is maar ze nog met een BANG weggaan. Vorig jaar werd een vuur naar boven gespoten, maar dat hebben ze moeten stilleggen na een pijnlijk ongeval waarbij Michael Clifford’s gezicht in de vlammen terecht kwam. Ik had ergens wel confetti verwacht. Maar misschien is dat enkel omdat ik graag een mooie foto met confetti wilde hebben.

DSCN4403

“Heeey everybody!”

Al bij al ben ik echt blij dat ik niet thuis ben gebleven en toch naar het concert ben gegaan. De groep is misschien niet mijn lievelingsband, maar ze hebben toch gezorgd voor een heel toffe avond.

This slideshow requires JavaScript.

260085418290517060316

“Agent Carter” geannuleerd

Dit is het einde voor Marvel’s “Agent Carter”. De heldin uit de jaren ’40 mag haar koffers pakken. Door een daling in de kijkcijfers, ondanks de vele positieve recensies, werd de ABC serie een paar dagen geleden officieel geannuleerd.

vq2g0ft

bron: Marvel

(Civil War spoilers)

In Civil War kreeg Captain America te horen dat zijn grote liefde uit de jaren ’40 gestorven was. Doordat ze officieel dood verklaard werd, zijn de kijkcijfers van Agent Carter enorm gedaald. Ik snap dat niet. Gewoon omdat ze dood is in het heden, betekent dat niet dat we haar verleden niet kunnen koesteren in de serie.

Ik ben er echt kapot van, aangezien Peggy Carter een van mijn lievelingspersonages was uit het Marvel universum was. Zij was een voorbeeld voor jonge meisjes dat, tegen het geloof in van anderen, je toch sterk en leidinggevend kan zijn. Ze was niet het vriendinnetje van Captain America/Steve Rogers. Ze was Peggy Carter en Peggy Carter was badass!

agent-carter-11

Peggy in haar natuurlijke habitat (bron: Marvel)

Moet dit echt het einde betekenen van Agent Carter? Helemaal niet! Er is momenteel een petitie aan de gang van change.org om Agent Carter verder te laten gaan op Netflix. Voor Jessica Jones werkte de samenwerking met Netflix perfect dus het is al duidelijk dat Marvel en Netflix goed overeenkomen. De petitie heeft 150 000 supporters nodig. Na 7 dagen heeft het er nu al meer dan 94 000.

Misschien zien we toch nog een seizoen 3 in de toekomst? Ik hoop alvast van wel!

260085418290517060316

bron coverfoto: Marvel

A Monster Calls | Book talk met Fem #4

Eerder zei ik al dat ik een “Book Talk met Fem” over dit boek ging posten. En hier is het!

Het monster verscheen net na middernacht. Maar het is niet het monster dat Conor verwachtte, het monster uit de nachtmerrie die hij bijna elke nacht heeft gehad sinds zijn moeder ziek werd. Die met de duisternis, de wind en het geschreeuw. Het monster uit zijn achtertuin is anders. Oud. Wild. En hij wil het meest gevaarlijke van alles van Conor, hij wil de waarheid.

“A Monster Calls” van Patrick Ness is een donker jeugdboek over 13-jarige Connor die probeert om te gaan met de ziekte van zijn moeder. Het is snel duidelijk dat Connor en zijn moeder elkaar proberen sparen van teleurstelling en pijn. Ze verzwijgen hun gevoelens voor elkaar. De schrijver verzwijgt ook belangrijke dingen en houdt zo het mysterie doorheen het hele verhaal.

Ik zeg geregeld dat het een donker boek is. Letterlijk EN figuurlijk. Sommige pagina’s van het boek zien volledig zwart en de illustraties zijn ook uitsluitend zwart wit. Dat geeft een mysterieuze en enge sfeer mee die in koor gaat met het figuurlijke donkere van het boek. Je merkt al meteen dat dit geen jeugdboek is over magie en feetjes, maar een hard verhaal heeft. Je zou zelfs niet meteen denken dat het een jeugdboek is. Toen ik begon te lezen, wist ik meteen dat dit verhaal voor iedereen belangrijk is. De jeugd, die hier een soort steun in kunnen vinden en leren hoe je om kan gaan met verdriet en angst. Maar ook de ouders, die inzien dat je eerlijk moet zijn tegen je kinderen en ze niet als “onwetend” behandelen.

A Monster Calls. Patrick Ness.

Jim Kay maakte de donkere illustraties voor het boek

Ik zie geen gebreken in dit boek. Het verhaal is perfect verteld, de illustraties zijn prachtig en het boek in zijn geheel heeft gewoon alles wat een boek zou moeten hebben. “A Monster Calls” leert je dat het leven niet enkel positieve momenten zal hebben, maar dat je deze moet accepteren om verder te kunnen gaan.

De Nederlandse vertaling van “A Monster Calls” noemt “Zeven Minuten na Middernacht”. Het boek is verkrijgbaar op bol.com in het nederlands en engels. In oktober zal de verfilming van “A Monster Calls” te zien zijn in de bioscoop!

Recensie: ★★★★★

260085418290517060316

Captain America: Civil War | Koppige superhelden veroorzaken grote ravage (SPOILERS)

SPOILERS SPOILERS SPOILERS (Zeg niet dat ik je niet heb gewaarschuwd!)

ak53d2rn

In Civil War stelt de overheid een wet op om de Avengers in de gaten te houden, waardoor het superheldenteam in twee splitst – één team onder de leiding van Steve Rogers (Captain America), die tegen de bemoeienis van de overheid is, en de andere door Tony Stark (Iron Man), die het idee van de overheid ondersteunt. Beide teams hebben geen intentie om van gedachte te veranderen en dit leidt tot een groot conflict.

Civil War is anders dan de andere Marvel films waar de superhelden telkens tegen de slechterikken vechten. Hier is er eigenlijk geen verschil tussen de superhelden en de slechterikken. Het verandert het cliché dat alle superhelden altijd ethisch de juiste dingen doen, maar ook soms verkeerde beslissingen nemen. Steve (Captain America) blijft Bucky (Winter Soldier) enkel zien als zijn goede oude vriend en Tony (Iron Man) ziet hem enkel als de crimineel die de Russen van hem hebben gemaakt. Beide brengen ze levens in gevaar door hun idee te willen verdedigen.

civilwar571feefdcef6a-99b97

civilwar571feecddd999-d9f4a

De film heeft een low-key villain, Baron Zemo, die deels wordt vergeten doorheen de film. Dit is zeker geen kritiek, want ik ben zeker dat dit ook de bedoeling was. De echte villains van Civil War zijn natuurlijk de superhelden die een grote ravage veroorzaken door hun constante gevechten. Zemo is de sluwe vos die op een verkeerde manier gerechtigheid zoekt voor de dood van zijn vrouw en zoontje. Vergeten door de Avengers. Vergeten door de wereld.

civilwar571fef050a81c-2e916

Daniel Brühl als Baron Zemo in “Civil War”

Civil War gaf een perfecte preview voor “Spiderman: Homecoming” met Tom Holland die Andrew Garfield vervangt als Spidey. Holland’s Spiderman was zo ongelooflijk grappig en geweldig dat je  even vergat dat zijn CGI pak er wat opgesmukt uitzag. Voor ik woensdag de film zag, stond ik niet per se te popelen om een nieuwe Spiderman remake, maar na Holland’s geweldige prestatie kan ik haast niet wachten.

maxresdefault2

Klein puntje kritiek. Ik vond geen meerwaarde aan de romance tussen Steve Rogers en Sharon Carter, de nicht van Peggy Carter (Steve zijn net gestorven vriendin). De kus voelde geforceerd en er in gezet om toch EEN kus in de film te kunnen zetten tussen al het gevecht door. Het enige leuke dat ik dan aan de kus vond was de grappige goedkeurende reactie van Bucky en Sam, beide in de auto aan het knikken en grinniken naar Steve.

Deze derde film over The First Avenger had alles wat de fans ervan verwacht hadden. Het zat vol met grappige one-liners (grotendeels door Spiderman, Ant-Man en Iron Man), actie, drama en spanning. Ik had een wow-gevoel toen ik de cinema uitwandelde, maar niet dat WOW-gevoel  dat ik kreeg na “Captain America: The Winter Soldier” of zelfs “Thor 2: The Dark World”. In mijn visie was hij wel zeker beter als “Avengers: Age of Ultron”, die een beetje snel vergeten was. “Captain America: Civil War” is niet de beste Marvel film, waarschijnlijk omdat Joss Whedon hem niet regiseerde, het is wel de film die de fans verwachtten en stelde daardoor niet teleur.

Recensie: ★★★★

Civil War is vanaf 27 april te zien in de Belgische cinema’s.

Bron foto’s: Marvel Studios

260085418290517060316

Troye Sivan in Trix | Dromerig en inspirerend

Je moet al moeite hebben gedaan om Troye Sivan’s nummer ‘YOUTH’ nog niet gehoord te hebben. Hij is amper 20 en staat al in hitlijsten over de hele wereld. Iedereen kan meteen zien dat Troye een geboren ster is. De zanger maakte maandag zijn Belgisch debuut voor zijn tour van zijn album ‘Blue Neighbourhood’ en ik was erbij!

Astrid S

Het voorprogramma was beter dan gedacht. Astrid S, praktisch een Noorse “Emma Bale” van amper 19 jaar, stond samen met haar twee andere bandleden voor een zaal die niet kon wachten tot het hoofdprogramma begon. Een grote taak om dan het publiek mee te krijgen. Met hetzelfde dreampop genre als Troye wist ze dat perfect te doen en vergaten we even dat de volgende act nog moest komen. Ik denk dat ik wel voor iedereen in het publiek spreek dat we snel meer van haar zullen horen.

Dromerige sfeer

Het podium was geweldig, met neon verlichting in de vorm van huisjes die constant van kleur veranderden, en soms vulde met mist om wat meer mysterie aan de liedjes toe te voegen.

Troye maakte zijn entree met fel licht achter hem, waardoor enkel zijn silhouette te zien was. Zijn eerste liedje “BITE” zette de perfecte sfeer voor de avond van start. Hij speelde elk nummer van zijn album “Blue Neighbourhood”, behalve “BLUE”, en een paar tracks van zijn eerste EP “TRXYE”.

image1

De verschillende kleuren en mist gingen hand in hand met de dromerige sfeer van het album

Inspirerende verhalen

Hoewel Troye nieuw is in het hele tour-gebeuren, voelde zijn optreden zeer oprecht. Dit komt waarschijnlijk door zijn  werk op Youtube waar hij regelmatig vlogs en muziek post en meer dan 4 miljoen subscribers heeft. Hiermee heeft hij een hele fanbase opgebouwd die hem ongelooflijk steunt.

Gedurende het concert nam de zanger korte pauzes van het gezang om het publiek aan te spreken. Hij kondigde zijn liedje “HEAVEN” aan door een klein verhaaltje over hoe hij heeft geaccepteerd dat hij homoseksueel was. “Ik vroeg me af of ik ooit liefde zou vinden, een familie zou kunnen hebben of shows zou kunnen spelen.” Ik had nog nooit ECHT geluisterd naar de lyrics van dat lied, maar na zijn uitleg viel alles op zijn plaats (Without losing a piece of me, how do I get to heaven? Without changing a part of me, how do I get to heaven?).

TROYE

Troye’s concert overtrof mijn verwachtingen met een miljoen. Ik voel me zo gelukkig om hem te hebben zien groeien van een kleine youtuber naar waar hij nu is. You’re a freaking star, Troye!

Recensie: ★★★★1/2

Setlist
1) BITE
2) for him.
3) FOOLS
4) HEAVEN
5) SUBURBIA
6) COOL
7) TOO GOOD
8) WILD
9) Love Is A Losing Game (Amy Winehouse cover)
10) Happy Little Pill (acoustisch)
11) EASE
12) DKLA
13) TALK ME DOWN

Encore:
14) LOST BOY
15) YOUTH

Troye Sivan zet momenteel zijn tour verder in Spanje.

Bron coverfoto: JUST JARED

260085418290517060316